Kryzys emocjonalny może dotknąć każdego - także dziecko czy nastolatka

Kryzys emocjonalny może przydarzyć się każdemu, również dziecku lub nastolatkowi. Szkolny stres, presja, trudności w relacjach, konflikty z rówieśnikami czy samotność mogą sprawić, że młoda osoba poczuje się przytłoczona i bezradna.

Jeśli zauważysz, że ktoś z Twojego otoczenia może potrzebować pomocy, nie bagatelizuj tego. Podejmij rozmowę, wysłuchaj tej osoby i pomóż jej dotrzeć do profesjonalnego wsparcia. Nie trzeba mieć pewności, że sytuacja jest poważna - sam niepokój wystarczy, by zareagować.

Szczególnie poważnie potraktuj słowa lub wiadomości o tym, że ktoś nie chce żyć albo zamierza zrobić sobie krzywdę. Nie zostawiaj takiej osoby samej. Rozmawiaj spokojnie, bez oceniania, i poinformuj rodzica, opiekuna, nauczyciela, pedagoga lub psychologa. Jeśli istnieje bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia, natychmiast zadzwoń pod numer 112.

Kryzys psychiczny może przejawiać się na różne sposoby: narastającym poczuciem bezradności, depresją, lękiem, wycofaniem z życia, a także bezpośrednimi komunikatami o braku sensu życia lub zamiarach samobójczych. W takiej sytuacji ważne, by nie mierzyć się z problemem w samotności. Rozmowa z bliską osobą lub specjalistą może być pierwszym krokiem do przerwania kryzysu.

Każdy może mieć trudniejszy czas. Gdy problemy wydają się przytłaczające i trudno znaleźć sposób, by sobie z nimi poradzić, warto poprosić o pomoc. Można skontaktować się z dyżurującymi specjalistami:

116 111 - Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży. Działa przez całą dobę, jest bezpłatny i anonimowy.

800 12 12 12 - dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka. Działa przez całą dobę, jest bezpłatny i anonimowy.

800 70 22 22 - Centrum Wsparcia dla Osób w Kryzysie Psychicznym. Działa przez całą dobę, jest bezpłatne i anonimowe.

112 - numer alarmowy, pod który należy dzwonić w razie zagrożenia zdrowia lub życia.

Nie musimy zostawać sami z problemami. Pomoc można uzyskać bezpłatnie i anonimowo, a rozmowa może dodać siły.