Albert Ludwig Sigesmund Neisser
Biografia
Albert Ludwig Sigesmund Neisser był niemieckim lekarzem dermatologiem i wenerologiem, urodzonym w Świdnicy 22 stycznia 1855. W 1882 roku został profesorem Uniwersytetu Wrocławskiego.
W 1879 odkrył dwoinkę rzeżączki (Neisseria gonorrhoeae) i w ten sposób zapoczątkował nazwę bakteryjnego rodzaju Neisseria, upamiętniając go w nazwie rodzaju. Działał także w immunologii oraz nad barwieniem preparatów bakteriologicznych.
Był jednym z pionierów badań nad kiłą; w 1905–1906 przebywał na Jawie, prowadząc badania nad możliwością przeniesienia kiły z małp na człowieka. Współpracował z Augustem Paulem von Wassermannem nad opracowaniem testu wykrywającego kiłę (test Wassermanna).
W 1898 opublikował badania kliniczne z wykorzystaniem surowicy chorych na kiłę, które budziły kontrowersje z powodu braku zgody pacjentów; doprowadziły do powstania w 29 grudnia 1900 roku dokumentu regulującego badania kliniczne przez Pruskie Ministerstwo Edukacji.
Poza pracą naukową zajął się obiektem prywatnym: wybudował willę na obrzeżu Parku Szczytnickiego (dziś ul. Różyckiego) w latach 1898–1899; muzeum w niej urządzono w latach 1920–1933, a później zlikwidowano przez władze nazistowskie ze względu na żydowskie pochodzenie fundatorów.
Na Uniwersytecie we Wrocławiu od 2005 roku organizowane są Wykłady im. Alberta Neissera, a salon Neisserów we Wrocławiu gościł artystów i literatów.