Heinrich Adolph Bechert

Heinrich Adolph Bechert był śląskim rzeźbiarzem barokowym, najstarszym synem Franza Ferdinanda Becherta. Urodził się w Świdnicy 8 lutego 1691 roku.

Jego matką była Anna Susanna z domu Hop. Zapewne około 1707 przeniósł się wraz z ojcem do Jeleniej Góry. W 1710 roku w Kamiennej Górze poślubił Annę Christinę, córkę Zachariasa Wernera, szewca z Pakoszowa.

Przebywał w Kamiennej Górze aż do ok. 1728, cały czas pracując jako rzeźbiarz. W 1730 mieszkał w Środzie Śląskiej, a w 1733 wrócił do Jeleniej Góry, gdzie pozostał aż do śmierci.

Jego syn Johann Bechert również został rzeźbiarzem w Kamiennej Górze. Córka Heinricha Adolpha, Anna Francisca, wyszła za mąż za Johanna Kesslera Młodszego, malarza ze Świdnicy.

Bechert był najstarszym synem Franza Ferdinanda Becherta, który również został rzeźbiarzem. Prawdopodobnie wykształcony w jego pracowni. Nie przejął jednak warsztatu ojca z powodu ciągłej aktywności zawodowej. Dzieła do 1728 roku są trudne do zidentyfikowania; być może współpracował wtedy z bratem Josephem Antonem Bechertem. Później tworzył dla Strzegomia, gdzie być może przebywał krótko. Najwięcej znanych dzieł pochodzi z ostatnich lat jego twórczości.

Kontynuował stylistykę zapoczątkowaną przez ojca, wzbogaconą o nowe rozwiązania praskie i dreźdeńskie. W jego dziełach dominowała dekoracja figuralna, podobnie jak u ojca chętnie wykonywał płaskorzeźby. W figurach pełnoplastycznych oraz reliefach widoczny jest wpływ świdnickiego rzeźbiarza Johanna Riedla.

1724–1727, Jelenia Góra, udział w dekoracji rzeźbiarskiej prospektu organowego w kościele Łaski; 1729, Piotrowice Średzkie, figura św. Jana Nepomucena; 1729, Strzegom, słup Trójcy przed kościołem joannitów pw. św. Piotra i Pawła; 1729–30, Strzegom, Pietà i ołtarz szkaplerzny; 1730, Strzegom, ołtarz św. Benedykta; 1730, Strzegom, figura św. Grzegorza; 1730, plakieta ze św. Janem Chrzcicielem; 1733, Jelenia Góra, grupa Ukrzyżowania i figura św. Jana Nepomucena (zachowana tylko głowa).