Jan VII LangerOCist.
Biografia
Jan VII LangerOCist., urodzony w Świdnicy 21 kwietnia 1740, był synem muzyka Antoniego Langera i Justyny z domu Windlin.
Do zakonu cystersów w Krzeszowie wstąpił 28 grudnia 1761 roku za zgodą władz państwowych. Sakrament święceń przyjął w 1767 roku.
Na początku życia zakonnego pełnił funkcje kantora i refektariusza, następnie pracował jako kapelan w Starych Bogaczowicach i Chełmsku Śląskim. Od 1776 roku przez kilka lat był subprzeorem, a w połowie lat 80. XVIII wieku objął probostwo w Lubawce. W latach 1787–1788 zarządzał dobrami zamkowymi w Bolkowie (rezydując w Sędzisławiu), a 21 marca 1792 roku powierzono mu przełożeństwo w Cieplicach.
Podczas elekcji w 1787 roku był rozważany jako jeden z głównych kandydatów na urząd opata, jednak ze względu na stan zdrowia odmówił przyjęcia godności. Został wybrany na opata klasztoru Krzeszów 14 listopada 1797 roku. 4 grudnia 1797 roku król pruski Fryderyk Wilhelm III zatwierdził decyzję. Oficjalne objęcie władzy nastąpiło 14 stycznia 1798 roku, a uroczysta benedykcja miała miejsce 28 października 1798 roku w Krzeszowie.
W 1798 roku opat Johannes uczestniczył w wydarzeniach politycznych i kościelnych, reprezentując śląskie klasztory cystersów, karmelitów i dominikanów podczas hołdu dziedzicznego dla króla Fryderyka Wilhelma III, który odbył się w Berlinie. Zmarł niespodziewanie 31 stycznia 1800 roku; pogrzeb odbył się 3 lutego 1800 roku, a obrzędom przewodniczył przeor klasztorny, mszę żałobną odprawił kanonik i archiprezbiter George Weber z Kamiennej Góry. Opat został zapamiętany jako omnibus defletus - opłakiwany przez wszystkich.