Placyd MundferingOCist.
Biografia
Placyd MundferingOCist. urodzony 4 kwietnia 1724 w Świdnicy był duchowny rzymskokatolicki i opat cysterski opactwa w Krzeszowie, sprawujący ten urząd w latach 1768–1787. W Świdnicy uczęszczał do gimnazjum jezuitów, studiował filozofię we Wrocławiu i w Ołomuńcu, wstąpił do opactwa w Krzeszowie w 1742 roku, złożył śluby zakonne 27 września 1743 roku, a jesienią 1750 przyjął sakrament święceń.
Do 1757 mieszkał w opactwie Krzeszów. W 1758 został skierowany do pracy w Lubawce, w okresie epidemii tyfusu. W 1764 został powołany na pierwszego administratora dóbr zamkowych w Bolkowie; funkcję tę pełnił do czasu powierzenia mu prałatury. Na urząd opata krzeszowskiego został wybrany 26 stycznia 1768 roku. Brał udział w kapitułach cystersów odbywających się w Cîteaux we Francji. Funkcję opata sprawował przez 19 lat, aż do swojej śmierci w 1787 roku.
Jego rządy przypadły na trudny gospodarczo okres powojennych Śląska (1740–1763); mimo to zapisał się jako jeden z najbardziej zasłużonych gospodarzy fundacji. W 1777 roku powiększył dobra klasztorne, nabywając miejscowości Karpnik i Strużnicę. Mundfering był ceniony jako uczony i pasjonat historii; w bibliotece klasztornej własnoręcznie opracował zbiór dokumentów dyplomatycznych, będący dowodem jego studiów nad dawnymi dokumentami. Opat współpracował również z wybitnym prawnikiem, kanclerzem Fenderlinem, współtwórcą uwag do pruskiego kodeksu prawnego.
Działalność budowlana i mecenat. W latach 1774–1777 opat zarządził szeroko zakrojone prace restauracyjne. W ich ramach wykonano nowe rzeźby aniołów w szczytach kościoła opackiego, a wnętrza kościoła św. Józefa zostały pobielone, co zakryło część dawnej ornamentyki roślinnej. Z fundacji opata Mundferinga wzniesiono dwór w Sędzisławiu. W 1774 roku Mundfering zainicjował nową budowę monumentalnego gmachu klasztornego. Ukończono skrzydło zachodnie oraz część skrzydła południowego; prace zakończone w 1789 roku, z fasadą w stylu Ludwika XVI oraz surowymi wnętrzami. Wyjątek stanowiła bogato zdobiona, dwukondygnacyjna sala biblioteczna z wystrojem Josepha Dreschera. W tym okresie przeprowadzono także modernizację innych kościołów w dobrach opactwa, gdzie prace sztukatorskie w jasnej technice stiuku prowadził Ignaz König.
Kontekst artystyczny: Działalność Mundferinga przypadła na czas, gdy racjonalizm i odkrycia archeologiczne w Pompejach skłaniały miejsca ku klasycyzmowi; w opactwie krzeszowskim objawiało się to dualizmem artystycznym: rzeźbiarz Kaschel i malarz Joseph Riedel kontynuowali tradycję rokokową, a Marian Kaschel reprezentował prądy klasycystyczne.