Stanisław Stabro
Biografia
Stanisław Stabro urodził się w Świdnicy, w rodzinie Stanisława Bryndzy-Stabro i Heleny z domu Sitarz. Dzieciństwo spędził w Makowie Podhalańskim. Ukończył Liceum Ogólnokształcące w Suchej Beskidzkiej, maturę zdał w 1966 roku. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim; w 1972 uzyskał magisterium i został asystentem w Instytucie Filologii Polskiej UJ. W 1977 obronił rozprawę doktorską na UJ i objął stanowisko adiunkta. W 1997 habilitował się na UJ na podstawie tomu Poezja i historia. Od Żagarów do Nowej Fali. W 2003 otrzymał tytuł profesora.
Jako poeta debiutował w 1967 wierszem Paleta Van Gogha w »Dzienniku Polskim« (podpisany Stanisław Zbigniew Bryndza). Jako krytyk literacki zadebiutował szkicem Bariery w piśmie Radar. Był członkiem grupy poetyckiej Teraz (1968–1972) działającej przy Klubie Studenckim Pod Jaszczurami w Krakowie. W latach 1974–1983 był redaktorem działu kulturalnego Magazynu Kulturalnego, w latach 1978–1980 współredagował dział krytyczno-literacki dwutygodnika Student oraz należał do jego kolegium redakcyjnego. Wiersze i artykuły ukazywały się m.in. w czasopismach Student, Życie Literackie, Odra, Poezja, Kultura, Współczesność, Literatura, Twórczość, Kierunki i Dekada Literacka. Współpracował z Kulturą Niezależną. Jego poezja była tłumaczona na kilka języków. W 1975 został członkiem Związku Literatów Polskich; w latach 1977–1979 był opiekunem Koła Młodych Oddziału Krakowskiego ZLP, w 1989 został członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. W 1976, jako »element politycznie niepewny«, powołany do służby wojskowej i internowany przez półtora miesiąca w lasach pod Hrubieszowem. W 1978 tom poezji Ten wiersz, który na imię ma Polska wydał w drugim obiegu i od tego momentu regularnie współpracował z tym środowiskiem aż do upadku komunizmu. Był laureatem wielu nagród poetyckich, a w wolnej Polsce odznaczany za dokonania poetyckie i zawodowe.
W 2016, po doniesieniu do prokuratury przez grupę prawicowych działaczy na Bronisława Maj i Jerzego Zońa o obrazę uczuć religijnych po spektaklu Neomonachomachi w Teatrze KTO, Stabro zadedykował Bronisławowi Majowi wiersz Mówią, że ciebie już nie ma, będący deklaracją walki o silną wspólnotę europejską w obliczu kryzysu.
Życie prywatne: ma córkę Agnieszkę Stabro (ur. 1987), poetkę, pisarkę, eseistkę i autorkę powieści biograficznych.