Tomasz Hrynacz
Biografia
Tomasz Hrynacz (ur. 1 grudnia 1971 w Świdnicy) – polski poeta, zaliczany do nurtu metafizycznego w najnowszej poezji polskiej.
Uczył się w I Liceum Ogólnokształcącym im. Jana Kasprowicza w Świdnicy, a następnie ukończył polonistykę w Zielonej Górze.
Debiutował w 1993 roku w Roczniku Świdnickim i od tego czasu publikował w wielu czasopismach zarówno w Polsce, jak i za granicą, m.in. w Kulturze, Akcencie, brulionie, Czasie Kultury, Frondzie, Kresach, Odre, Res Publice Nowej, Rita Baum, Toposie, Kwartalniku Artystycznym, Pro Arte, Studium, Twórczości, Undergrunt i Zeszytach Poetyckich.
W 1997 roku był laureatem Konkursu Poetyckiego im. Rainera Marii Rilkego w Sopocie oraz konkursu im. Rafała Wojaczki w Mikołowie. W latach 1997–1999 współpracował z poznańskim Czasem Kultury, a w latach 2002–2006 współredagował kwartalnik Poetica, na łamach którego pisał o współczesnych książkach poetyckich.
W maju 2020 został redaktorem działu poezji kwartalnika literacko-kulturalnego eleWator, którego wydawcą jest Fundacja Literatury im. Henryka Berezy, a od września 2023 współredaguje internetowy miesięcznik literacki e-eleWator.
Jego wiersze znalazły się w licznych antologiach, m.in. Antologia poezji polskiej urodzonej po 1960 roku (Warszawa 1997), Antologia Nowej Poezji Polskiej 1990–1999 (Kraków 2000), Contemporary Writers of Poland (Orlando 2005), Između Ohrida i Buga. Antologija slavenskih umjetnosti (Krosno 2011), Poesía a contragolpe. Antología de poesía polaca contemporánea (Saragossa 2012), Rozkład jazdy. 20 lat literatury Dolnego Śląska po 1989 roku (Wrocław 2012) oraz Helikopter, Przewodnik po zaminowanym terenie. Helikopter, antologia tekstów z lat 2011–2015 (Wrocław 2016) i Нови духовни мост (Nowy Sad 2024).
W 2014 roku otrzymał od prezydenta Świdnicy nagrodę za twórczość literacką i udział w animowaniu środowiska literackiego Świdnicy. W latach 2010–2021 należał do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Poezję jego przetłumaczono na wiele języków, w tym angielski, bośniacki, chorwacki, czeski, francuski, hiszpański, kataloński, macedoński, niemiecki, rosyjski, rumuński, serbski, słowacki i ukraiński. Mieszka w Świdnicy.
Jego twórczość charakteryzuje się refleksją nad naturą rzeczywistości, bytu i istnienia. W wierszach często pojawiają się pytania o sens życia, czas, przestrzeń i relacje między człowiekiem a wszechświatem, a także motywy śmierci, cierpienia i miłości. W kontekście metafizyki łączy pytania filozoficzne z intensywnym przeżywaniem świata, w którym granice między ciałem a duchem, materiałnym a niematerialnym, są płynne. Wiersze Hrynacza mają charakter intymny i konfesyjny, a zarazem intelektualny, z silnym dialogiem między słowem a milczeniem oraz z elementami metalingwizmu.
Poeta posługuje się symbolami i surrealistycznymi motywami, które wprowadzają dystorsję w odbiorze rzeczywistości, a także odwołuje się do tematyki transcendencji i duchowej głębi w codziennych elementach życia.
W swoich utworach wykorzystuje również metalingwizm, aby konfrontować poezję z rzeczywistością i procesem jej powstawania. Pojawiają się pytania o granice języka, o to, co może on wyrazić, a czego nie jest w stanie uchwycić, zakładając, że język staje się nie tylko narzędziem, ale i barierą.
Hrynacz nie boi się wskazać na to, że wiersze są jedynie próbą uchwycenia nieuchwytnego, że poezja, jak każda forma artystyczna, jest w pewnym sensie ograniczona i niepełna.