Wojciech Piotr Mann
Biografia
Wojciech Piotr Mann urodził się w Świdnicy i dzieciństwo spędził w Warszawie. Jest synem Malwiny z domu Niemczewskiej i Kazimierza Manna. Jego ojciec był malarzem i grafikiem, a matka pielęgniarką. Jego młodsza siostra Marta została projektantką. Stryjecznym dziadkiem był śpiewak operowy Józef Mann. Rodzina Mannów pochodziła ze Lwowa, przodkowie byli kolonistami niemieckimi.
W dzieciństwie występował w zespole Gawęda. Ukończył XXVII Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Czackiego w Warszawie. W latach 60. okresowo przebywał w Londynie, gdzie pracował w biurze podróży, obsługi hotelowej, był również barmanem i robotnikiem budowlanym.
W 1965 związał się z dziennikarstwem radiowym, zostając redaktorem Rozgłośni Harcerskiej. Przez cztery lata studiował handel zagraniczny w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie. W 1967 dołączył do redakcji Programu III Polskiego Radia, na którego antenie prowadził autorskie programy: Magazyn 4/4, Mój magnetofon, Poranek z radiem, Baw się razem z nami, Muzyczna poczta UKF, W tonacji Trójki, Zapraszamy do Trójki, Bielszy odcień bluesa, Między dniem a snem, Radio Mann, Manniak niedzielny, Manniak po ciemku, Pół perfekcyjnej płyty, Tanie granie (na śniadanie) oraz Piosenki bez granic.
W latach 70. rozpoczął współpracę z Telewizją Polską; początkowo prowadził Sobotnie Studio Młodych, a następnie autorski Magazyn pana Manna w ramach audycji Studio 2, której był kierownikiem ds. rozrywki. W 1975 został absolwentem filologii angielskiej na Uniwersytecie Warszawskim, a po obronie dyplomu został zatrudniony jako nauczyciel języka angielskiego w II Liceum Ogólnokształcącym im. Stefana Batorego w Warszawie. W trakcie studiów wyjechał na pewien czas do Szwajcarii, gdzie m.in. pracował w księgowości genewskiego oddziału ONZ.
W latach 1981–1982 przebywał w Stanach Zjednoczonych, gdzie pracował jako pomocnik w klinice Stanisława Burzyńskiego w Houston. Po powrocie do Polski podczas stanu wojennego przez pewien czas utrzymywał się z udzielania korepetycji z języka angielskiego. Następnie powrócił do pracy w telewizji. W drugiej połowie lat 80. prowadził program rozrywkowy Kanał oraz współprowadził z Janem Chojnackim program Non stop kolor. W latach 1983–1988 był redaktorem naczelnym miesięcznika „Non Stop”, jednocześnie współtworzył na antenie TVP2 programy: 5-10-15, Mądrej głowie…, Za chwilę dalszy ciąg programu i Bardzo ostry dyżur. W latach 1985–1986 jako „druh zastępowy” poprowadził osiem wydań Listy Przebojów Programu Trzeciego. Należał do twórców nadawanego w latach 1986–1990 programu rozrywkowego Nie tylko dla orłów.
W latach 90. z Krzysztofem Materną opracował formułę stacji radiowej Radio Kolor, obaj prowadzili w niej autorskie audycje, a ich podobizny były elementem ówczesnego logo stacji. W 1993 zaczął prowadzić Szansę na sukces na antenie TVP2. W 1994 z Krzysztofem Materną stworzył telewizyjny talk-show MdM, który był prezentowany na antenie TVP1. W 1995 razem opublikowali książkę Podróże małe i duże, wydaną przez „Twój Styl”. W 1997 z Krzysztofem Materną i Janem Chojnackim współtworzył muzyczną stację Radio Pogoda. Współpracował także m.in. z „Gazetą Wyborczą” (z dodatkami „Gazeta na Plażę” i „Duży Format”), „Elle” i „Polityką”.
W latach 2001–2002 z Krzysztofem Materną prowadził talk-show M kwadrat w TV Puls. W 2005 z Janem Chojnackim założył internetowe Radio Baobab, a z Krzysztofem Materną współtworzył program rozrywkowy TVP1 MaMa, oparty na formule Za chwilę dalszy ciąg programu. Od 2005 do 2008 prowadził program TVP2 Duże dzieci. W 2006 został powołany w skład Akademii Muzycznej Trójki. W 2007 z Krzysztofem Materną poprowadził program MC², czyli maszyna czasu Manna i Materny. W 2011 ukazała się ich kolejna publikacja pt. Podróże małe i duże, czyli jak zostaliśmy światowcami, będąca zmienionym wydaniem książki z 1995. W 2010 wydał autobiografię pt. Rock Mann, czyli jak nie zostałem saksofonistą. W latach 2012–2013 był gospodarzem programu Kocham to co lubię. W 2012 zakończył współpracę przy Szansie na sukces, która po jego odejściu została zdjęta z anteny TVP2. W 2014 premierę miała jego druga autorska publikacja zatytułowana Fotografomannia.
W marcu 2020 odszedł z Trójki w geście solidarności z Anną Gacek. W kwietniu zaangażował się w projekt stworzenia stacji radiowej Radio Nowy Świat, zainicjowany przez spółkę Ratujmy Trójkę. Stacja zaczęła nadawać w lipcu 2020, a Mann zaczął prowadzić w niej programy: Poranna Manna, Mała kawa bez kolejki. Od października 2023 z Krzysztofem Materną zaczął prowadzić podcast Dziady z szuflady w portalu Onet.
Jest autorem tekstów do piosenek, m.in. „Znajdziesz mnie znowu” Zbigniewa Wodeckiego, „Bright Days Will Come” Urszuli Sipińskiej oraz „Ja nie mogłam mieć serc dwóch” Anny Jantar. Był także pedagogiem filmów dokumentalnych o historii muzyki rozrywkowej. Sporadycznie występował jako aktor w filmach Cudowne dziecko, Uprowadzenie Agaty, Świąteczna przygoda i Serce na dłoni, a także w serialach Czterdziestolatek, 20 lat później i Bank nie z tej ziemi. W dubbingu Shrek 2 i Shrek Trzeci użyczał głosu Doris, siostrze Kopciuszka. Użyczył również głosu Sama w grze Sam & Max: Sezon 1 (2007) oraz postaci Płotki w dodatku Wiedźmin 3: Dziki Gon – Krew i Wino (2016). Wystąpił gościnnie na albumie Grzegorza Turnaua Historia pewnej podróży (2006). Był konferansjerem w spektaklach Janusza Józefowicza. Wraz z Krzysztofem Materną założył MM Communications, firmę działającą w branży promocyjnej.